Τετάρτη, 13 Μαΐου 2020

Είναι ανορθόδοξος υπολογισμός της θνητότητας που ο ίδιος ο κύριος Τσιόδρας δήλωσε δημοσίως. Αυτό αυξάνει λανθασμένα την θνητότητα και επιπλέον αλλοιώνει την εικόνα της αποτελεσματικότητας και ασφάλειας των φαρμάκων που χρησιμοποιήθηκαν.





















Δημήτρης Κούβελας  
Καθηγητής και διευθυντής του Εργαστηρίου Κλινικής 
Φαρμακολογίας του Τμήματος Ιατρικής, του ΑΠΘ,

Αμφισβητήσατε τον κύριο Τσίοδρα λέγοντας πως επινόησε δική του μέθοδο
η οποία δίνει ψευδή εικόνα θνησιμότητας από τον κορονονοιο και αυτό για να
περάσει τα  αυστηρά μέτρα σε δήλωση του όμως ο κύριος Τσίοδρας δήλωσε
εχθές το εξής    «Ο αντικειμενικός τρόπος για να καταγράφονται οι θάνατοι
από τον νέο ιό είναι όταν οιοσδήποτε ασθενής σε οποιοδήποτε περιβάλλον
είχε θετικό μοριακό έλεγχο και πέθανε. Η ταξινόμηση των θανάτων γίνεται με
συγκεκριμένα κριτήρια. Οιοσδήποτε θάνατος με θετικό μοριακό έλεγχο
δεν μπορεί να αποδοθεί σε άλλη αιτία χωρίς ξεκάθαρη απόδειξη.
Ο θάνατος είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο. Ποιο το σχόλιο σας ;
Δεν ήταν στις προθέσεις μου η αμφισβήτηση του κ. Τσιόδρα, ο οποίος είναι αξιόλογος
συνάδελφος, ούτε προφανώς η αντιπολίτευση. Αυτό που με απασχόλησε και σχολίασα,
όταν ρωτήθηκα από δημοσιογράφο, είναι ο ανορθόδοξος υπολογισμός της θνητότητας
που ο ίδιος ο κ. Τσιόδρας δήλωσε δημοσίως. Αυτό αυξάνει λανθασμένα την θνητότητα
και επιπλέον αλλοιώνει την εικόνα της αποτελεσματικότητας και ασφάλειας των φαρμάκων
που χρησιμοποιήθηκαν.
Ο Κλάους Πίσελ, διευθυντής του Ινστιτούτου Ιατροδικαστικής στο Πανεπιστήμιο
του Αμβούργου, είπε χαρακτηριστικά  «Μπορούμε από τους νεκρούς να μάθουμε
πολλά για τους ζωντανούς», γιατί δεν είδαμε νεκροψία στα θύματα του ιού;
Διάβασα την ανακοίνωση και γνωρίζω τον κ. Πίσελ. Επιστημονικώς κάθε θάνατος
από άγνωστο αίτιο χρήζει νεκροψίας και νεκροτομής, από ειδικούς. Η ομάδα περιλαμβάνει
ιατροδικαστές ή παθολοαγανατόμους και τοξικολόγους.  Στη χώρα μας θεωρήθηκε ότι
γνωρίζουμε την αιτία θανάτου και δεν προβαίνουμε σε νεκροτομή και τοξικολογική έκθεση.
Θεωρώ ότι αυτό μας εμποδίζει από την πληρέστερη κατανόηση της λειτουργίας του ιού
και κατ΄επέκταση της δυνατότητας που μας προσφέρεται να τον αντιμετωπίσουμε.
Για τον τρόπο που χρησιμοποιήθηκαν τα φάρμακα στην καταπολέμηση του ιού 
και στην αποθεραπεία πολλών ανθρώπων τι έχετε να πείτε;
Τα φάρμακα χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται χωρίς ένδειξη. Αυτό δεν σημαίνει ότι
είναι αναγκαστικά κακό. Η off label χρήση δικαιολογείται στα πλαίσια κλινικής μελέτης
ή ισχυρής ένδειξης ότι υπάρχει αποτέλεσμα.  Αν η τοξικότητα είναι μεγαλύτερη της ωφέλειας,
φυσικά η χρήση πρέπει να εγκαταλείπεται και αυτό δεν μπορεί να συμβεί αν όλοι οι θανάτοι
χρεώνονται στον ιό και όλες οι ιάσεις στο φάρμακο.
Υπάρχουν φωνές που λένε πως μόνο λοιμωξιολόγοι έχουν το δικαίωμα να σχολιάζουν
και να κρίνουν για τον κορονοιο και οποιοσδήποτε άλλος εκτός της συγκεκριμένης
 ειδικότητας το κάνει καθαρά για λόγους δημοσιότητας τι απαντάτε σε αυτές τις φωνές 
Τίποτα. Ειδικοί είναι και οι βιοπαθολόγοι και οι επιδημιολόγοι και φυσικά όταν μιλάμε για
περίεργες θεραπείες και συνδυασμούς οι κλινικοί φαρμακολόγοι, που σε όλη την
Ευρώπη είναι επίσημη ιατρική ειδικότητα, που περιλαμβάνεται στον κατάλογο επίσημων
ειδικοτήτων της UEMS. Ακόμη οι πνευμονολόγοι αφού προσβάλεται ο πνεύμονας,
οι Ωτορινολαρυγγολόγοι και οφθαλμίατροι αφού οι πύλες εισόδου είναι τα μάτια,
η μύτη και το στόμα, οι καρδιολόγοι διότι καταβάλλεται και η καρδιά, οι γαστρεντερολόγοι,
αφού προκαλούνται διάρροιες, οι αναισθησιολόγοι αφού αυτοί διασωληνώνουν και εκτιμούν
την κατάσταση και πάει λέγοντας.  Ακόμη και οι ιατροδικαστές είναι εξαιρετικά χρήσιμοι,
με τη λογική που διατύπωσα παραπάνω.  Η ιατρική πλέον είναι ομαδική δουλειά
και όχι ατομική, όπως φαίνεται ήδη πεντακάθαρα.
Που αποδίδεται το γεγονός ότι έχουμε το μικρότερο ποσοστό θανάτων από κάθε χώρα ;
Φυσικά σε διάφορα πράγματα, εκτός φυσικά από την οργάνωση του συστήματος υγείας της
χώρας μας.  Για παράδειγμα, σίγουρο βοήθησε το ότι δεν είμαστε συγκοινωνιακός κόμβος,
όπως το Μιλάνο, η  Φραγκφούρτη, η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Άμστερνταμ κλπ, 
και επομένως η «επίθεση» από το εξωτερικό ήταν περιορισμένη.  Ομοιάζουμε περισσότερο
με Βουλγαρία, Ρουμανία και Μαυροβούνιο, που και εκεί έχουν την ίδια επίπτωση.
Από κάποιους συνδυάζεται με τον υποχρεωτικό αντιφυματικό εμβολιασμό, και πολλοί
διατυπώνουν αιτίες διαφόρου σοβαρότητος. Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαστε σε καλύτερη
μοίρα από τις άλλες βαλκανικές χώρες, ενώ έχουμε δαπανήσει το μικρότερο ποσοστό
από όλες σχεδόν τις χώρες για την ενίσχυση του συστήματος Υγείας. Όπως διάβασα
σήμερα είμαστε προτελευταίοι με ένα αστείο ποσό ανά κεφαλή.
Ποιος ο ορισμός της πανδημίας και ποιες οι επιπτώσεις στην οικονομία της χώρας;
Οι ορισμοί δίδονται από διεθνείς φορείς όπως ο ΠΟΥ. Εκλαϊκευμένα θα έλεγα ότι
ως πανδημία ορίζεται μια νόσος (λοίμωξη) που μεταδίδεται εύκολα και γρήγορα και
έχει προσβάλει το σύνολο των χωρών παγκοσμίως και αποτελεί άμεση απειλή για την υγεία
του πληθυσμού. 
Οι επιπτώσεις στη οικονομία εξαρτώνται από το πως θα συμπεριφερθεί η χώρα.
Αν έχουμε έναν πολύ δολοφονικό ιό (όποιος κολλήσει πεθαίνει) και η χώρα ολιγωρήσει,
μετά από λίγο καιρό θα θρηνεί για μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού της (περισσότερο από το 10%)
και τεράστιες συνέπειες, όπως ακριβώς μετά από πόλεμο. Αν αντίθετα η λοίμωξη είναι κοινό
κρυολόγημα και σταματήσουν τα πάντα, τότε οι θάνατοι λόγω της επικείμενης φτωχοποίησης
θα είναι σαφώς περισσότεροι από αυτούς που περιμέναμε από την ίδια τη νόσο,
ενώ το σύνολο της κοινωνίας θα είχε βλαφθεί ανεπανόρθωτα.
Τα μέτρα λοιπόν πρέπει να λαμβάνονται με ιατρική σκέψη και σίγουρους υπολογισμούς.  
Το ιδανικό είναι η χώρες να έχουν οργανωμένη φροντίδα υγείας σε  τρία επίπεδα.
Πρωτοβάθμια ,που στην πράξη λείπει από τη χώρα μας, και θα έχει καταγράψει τις ευπαθείς ομάδες,
θα αναλάβει δε την υγειονολογική φροντίδα τους κατ’ οίκον, ενώ θα πληροφορεί για την εξέλιξη της
επιδημίας σε επίπεδο κοινότητας.  Έτσι μπορεί να περιορίσουμε μια γειτονιά και όχι ολόκληρη την
χώρα, ενώ φροντίζουμε σωστά τους ηλικιωμένους και ασθενείς.  Επειδή η επιστημονική κοινότητα
περιμένει πανδημίες λόγω της αύξησης και γήρανσης του πληθυσμού, λόγω ταχύτητας μεταφορών
και ανάπτυξης ανθεκτικών μικροοργανισμών, η μόνο πραγματική προστασία είναι η επένδυση
σε πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.
Σας ευχαριστώ θερμά
Απο Βίκυ Μπαιρακτάρη



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου