Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ… ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΟΥ Δωροθιώτης



Αποτέλεσμα εικόνας για ιστορία μου σωτηρία μου 
Ιστορία μου αμαρτία μου. Έτσι δυστυχώς εμείς οι Έλληνες βλέπουμε το παρελθόν μας. Οποιοδήποτε παρελθόν κοντινό ή μακρινό. Διαβάζουμε την ιστορία μας και λέμε: Λάθος μεγάλο η φαγομάρα των ελληνικών πόλεων στην αρχαιότητα, τι κρίμα που έπεσε η Πόλη στους Τούρκους, απαράδεκτο να χάσουμε εξαιτίας μας τη Μικρά Ασία τότε το ’22, καθώς και άλλα τέτοια που μας στεναχωρούν και αναστενάζουμε!
Και αφού πούμε έτσι τα λόγια τραγουδιστά, όπως τα λέει το λαϊκό άσμα, εκεί σταματάμε, κάνουμε τη σκληρή κριτική μας προς τους υπεύθυνους εκείνης της εποχής και φτου… από την αρχή. Πάμε για καινούργια λάθη!
Και όμως κύριοι πολιτικοί, πατέρες του έθνους που μας κυβερνάτε, επιστήμονες της γνώσης καθηγητές Πανεπιστημίων, δάσκαλοι, φοιτητές και πτυχιούχοι, ντοκτοράδες που μαθαίνετε μόνο για να «ξέρετε» εργάτες της ανεργίας, αγρότες και κτηνοτρόφοι των επιδομάτων, συνταξιούχοι του δημοσίου που τώρα ξεκουράζεστε στον καναπέ, λοιποί συνταξιούχοι που τρέφετε ακόμα τα ενήλικα και βάλε παιδιά σας, τακτικοί κύριοι θαμώνες των καφετεριών, απλέ λαουτζίκο στο όνομα σου (μόνο) που παίρνονται μέτρα με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή και με μεγάλο ενδιαφέρον ψηφίζονται νόμοι στη βουλή για το «καλό» σου..! Δεν είναι έτσι τα πράγματα! Την ιστορία δεν την έχουμε για να ψυχαγωγούμαστε ή να κάνουμε μια απόλυτη, σκληρή, στείρα κριτική κατηγορώντας μόνο τους πιο μπροστά από μας για το πόσο ανίκανοι ήταν. ΟΧΙ! Τη μαθαίνουμε για να παραδειγματιζόμαστε. Για να μην κάνουμε τα ίδια στραβά και ανάποδα που έκαναν οι παλαιότεροι. Και γιατί ΟΧΙ! Για να κάνουμε ό,τι καλό έκαναν αυτοί και έτσι εμείς να τους μιμηθούμε και να προκόψουμε σαν άτομα και σαν κράτος. Σκεφτείτε στο παρελθόν πότε προκόψαμε, πότε πήγαμε μπροστά και χαιρόμασταν. Μόνο όταν είμασταν συνετοί στο μυαλό και όχι «τρελοί και αδέσποτοι», εφαρμόζαμε τους νόμους, κοιτάζαμε τη δουλειά μας και αγαπούσαμε τον συνάνθρωπό μας. Και πότε είμασταν για κλάματα! Όταν αρνούμασταν «μετ’ επιμονής» τα παραπάνω και γινόμασταν ατομιστές, παρτάκηδες ξερόλες των «ορατών και αοράτων» και μόνο φιλοσοφούσαμε μετά…
Και τώρα όλοι λέμε ότι περνάμε κρίση. Εγκεφαλική κυρίως. Θεωρούμε τους εαυτούς μας θύματα του κόσμου και μας πιάνει αμόκ, υστερία κάθε φορά που μιλάμε για Ε.Ε., Μέρκελ, Σόιμπλε, Ντάισελμπλουμ, λες και αυτοί, βρέφη εμείς, μας πήραν από το χέρι και μας φέρανε μπροστά στο γκρεμό που θέλουμε να βλέπουμε. Ναι αυτοί οι κακοί! Και εμείς ρε «καρντάσια» τι είμασταν τόσα χρόνια που μας τραβούσαν αυτοί στην καταστροφή και στον όλεθρο! Μωρά, μωροί, στραβοί, κουτσοί, λίγοι, ελλιποβαρείς. Όχι! Δεν είμασταν τίποτα από αυτά! Πονηρούληδες και εξυπνάκηδες είμασταν. Αφού μας τα δίνουνε, εμείς γιατί να μην τα παίρνουμε, λέγαμε. Σιγά παινευόμασταν! Δανεικά κι αγύριστα! Και να η «ντόλτσε βίτα» στα σπίτια μας στα τραπέζια μας στις γιορτές μας στις ακρογιαλιές και παραλίες στις όμορφες «κυρίες» και «κύριους» και γενικά «στραβά το καπελάκι μας». Και περισσότερο η γκρίνια. Κυβερνούσε η δεξιά Α πα πα φασίστες! Να μην τους βλέπουμε μπροστά μας. Κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ Α πα πα «σοσιαλιστές!» Και κανένας δεν άκουγε τον άλλον, «Πύργος βαβέλ». Όλοι όμως όπως είπα παραπάνω κυβερνούσαν στο όνομα του «Ελληνικού λαού». Του ανύπαρκτου μέσα στη βουλή ελληνικού λαού!
Ε κάπου φτάσαμε και εδώ! Να μας κυβερνάει ένα κόμμα «απέναντι» από τη δεξιά. Δεν το λέμε «αριστερό» γιατί θα χάσει το νόημα η λέξη! Διότι διαφορετικά το φαντάζονταν οι οπαδοί του. Τελικά θέλω να καταλήξω. Ποιοι είναι οι καλοί. Οι δεξιοί, οι αριστεροί, οι μεσαίοι. Κανένας δεν ξέρει!
Ξέρει όμως η ιστορία μας ρε φίλε! Κάνε ένα φλας μπακ (μάθαμε και καινούργιες ορολογίες τώρα) προς τα πίσω και θα διαπιστώσεις τι μας οφελεί και τι μας βλάπτει. Το παρελθόν μας το πολύπαθο παρελθόν μας σίγουρα θα μας φανεί χρήσιμο. Και έτσι δεν θα λέμε «ιστορία μου αμαρτία μου» αλλά «ιστορία μου σωτηρία μου»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου